Achtergrond


Vreemde hobby.

Sommige mensen sparen dinky-toys, ik “spaar” kinderen. Dat lijkt misschien gek maar in dit stukje zal ik dat proberen uit te leggen.

Ik houd ervan om naar verre oorden op vakantie te gaan. De eerste keer was dat West Afrika (Ghana), je voelt je wat ongemakkelijk want jij hebt het geld en zij hebben nauwelijks geld voor het dagelijks onderhoud. Dus geef je wat aan de bedelaars en aan de straatkinderen. Maar je weet dat dat niet de oplossing is, je moet ze eten geven. Dus de volgende keer toen ik in Kenia was gaf ik hen eten, maar ja dat is ook niet de oplossing want als jij daar weg gaat krijgen zij  ook niets meer.

Wat dan?

In 1999 was ik in Oeganda en ontmoette daar een verpleegster, we praatten wat en op het eind vertelde ze me dat ze een zuster had die recentelijk was gescheiden. Haar zuster had drie dochters en die moesten naar school. Ze vroeg mij of ik hen kon sponsoren. Ik stemde daarmee in want dit was volgens mij de manier om te helpen. Een structurele manier.

Het volgende jaar ging ik weer naar Oeganda “de parel van Afrika” zoals Winston Churchill zei en hij heeft mijner inziens gelijk) en bezocht toen “mijn kinderen” Het bleek dat er ook nog een broertje was, deze was gehandicapt en misschien was dat wel de reden waarom ik toen pas van zijn bestaan in kennis werd gesteld. Ik vond dat hij ook naar school zou moeten gaan, dus de groep werd vier groot.

Ik begon dus met drie kinderen, het volgende werden het er vier. En het jaar daarop kwamen er nog vijf bij. Mijn naam werd toen bekend en elk jaar dat ik erheen ga zijn er weer nieuwe aanvragen voor sponsoring. In 2004 heb ik de stichting opgericht omdat het te duur werd om het alleen met privégeld te bekostigen en als je een stichting hebt dan betaalt de belasting ook een deel mee.

Gelukkig heb ik in Oeganda iemand gevonden die ik kan vertrouwen en die er zorg voor draagt dat het geld op de juiste manier en aan de juiste mensen wordt uitgegeven.

De stichting betaalt het schoolgeld voor het basisonderwijs en het middelbaar onderwijs, het is zo dat de stichting niet alles betaalt maar naar draagkracht dus de verzorgers moeten zelf ook bijdragen al is het soms maar weinig.

Ik hoop dat u nu begrijpt wat ik bedoel met vreemde hobby.